tsatilas

Πρωινή φωτιά

2007-11-28T16:42:00.001+02:00

Λίγα λουλούδια.

2007-10-03T15:21:00.001+03:00

Ζωγραφιές...

2007-06-12T14:05:00.000+03:00

Άμα είσαι ήλιος...νωρίς το πρωί.

2007-05-31T16:20:00.000+03:00

Άμα είσαι ήλιος...κάπου στην Πέλλα.

2007-05-28T14:49:00.000+03:00

Άμα είσαι ήλιος...κάπου στην Χαλκιδική.

2007-05-16T16:04:00.000+03:00

Άμα είσαι ήλιος...στο Ναύπλιον.

2007-05-16T16:01:00.000+03:00

Άμα είσαι ήλιος...κάπου στην Μεσσηνία.

2007-05-16T15:48:00.000+03:00

Στον αφρό...

2007-04-30T13:55:00.000+03:00

Ατενίζοντας μια όμορφη μέρα και...

Αφήνοντας πίσω την καθημερινότητα.

Και καλό καλοκαίρι ;)

Μια Νυφούλα.

2007-04-18T10:31:00.000+03:00

Μόνη σαν το Λεμόνι!

2007-04-16T15:44:00.000+03:00

Αναστήθηκε;

2007-04-11T13:16:00.000+03:00

Θα γυρίσει ο τροχός...

2007-04-11T12:37:00.000+03:00

Κάποτε γυρνούσε και έδινε δουλειά σε ένα σωρό κόσμο, τώρα δηλώνουν την αγάπη τους ο Γιάννης και η Μαρία ... αχνά.

Άμα είσαι ήλιος...μπελάς. Νο3

2007-03-29T16:38:00.000+03:00

Και μια "άλλη" 'Εδεσσα.

2007-03-27T08:22:00.000+03:00

Μπλεγμένοι σε ένα κυκεώνα γραφειοκρατίας και νομικών κωλυμάτων, οι ιδιοκτήτες της περιοχής "Βαρόσι" στην Έδεσσα ελπίζουν σε λύσιμο του γόρδιου δεσμού, ώστε να μπορέσουν να ανακαινίσουν τα παραδοσιακά κτίρια της συνοικίας ή να τα πωλήσουν σε άλλους που μπορούν να το κάνουν.

Μια άλλη Έδεσσα

2007-03-23T16:28:00.000+02:00

Εκκλησία της Παναγίας 14ος Μ.Χ.

Συνοικία "Βαρόσι".

Άμα είσαι ήλιος...μπελάς. Νο2

2007-03-23T12:41:00.000+02:00

Όταν έχει κέφια...

Άμα είσαι ήλιος...μπελάς. *

2007-03-20T09:11:00.000+02:00

* Ο τίτλος του post "Άμα είσαι ήλιος ... μπελάς" είναι δανεισμένος από το καταπληκτικό παραμύθι του Δημήτρη Μπασλάμ "Ο Γαργαληστής".

Το ηλιοβασίλεμα αυτό το συνάντησα στον δρόμο από την Ελασσόνα για Κοζάνη.

Καλά στέφανα!!!

2007-02-23T12:39:00.000+02:00

Μάλλον αναγνώστης!

2007-02-23T11:57:00.000+02:00

Δεν γράφω συχνά στο blog, ούτε και προσπαθώ να γράφω συχνότερα. Μάλλον είμαι αναγνώστης παρά "γραφέας". Μου αρέσει όμως να διαβάζω posts και να περιηγούμαι στα blogs αλλά σπάνια σχολιάζω και αραιά postάρω.
Διαβάζω συχνότατα τον Αντώναρο, φυσικά τον Νίκο Δήμου και τον καταπληκτικό Αθήναιο που εκτός από το βασικό του θέμα, δηλαδή την γαστρονομία που λατρεύω, η γραφή του είναι εξαιρετική.
Θα σκεφτεί κανείς ότι τα παραπάνω ονόματα δεν δένουν σαν ύφος, στυλ, ενδιαφέροντα κ.λπ.
Έχουν ένα κοινό στοιχείο όμως, αυτό που κάνουν είναι αυθεντικό (κάτι που σιγά-σιγά το χάνει ο Πιτσιρίκος δυστυχώς).
Πολλές φορές διαβάζω σχόλια διαφόρων που τους ενοχλεί ο Δήμου ή ο Αντώναρος. Ένα έχω να πω: αν έρθουν σπίτι σας ... διώξτε τους. Αλλά από τη στιγμή που το μόνο που κάνουν είναι να γράφουν τη γνώμη τους (γνώμη που ενδιαφέρει αρκετούς από ότι βλέπω) μην μας πρήζετε ρε γκρινιάρηδες.
Εγώ πάντως νιώθω πολύ τυχερός που ζω αυτό το "χάραμα" της νέας εποχής στις επικοινωνίες και τα μέσα ενημέρωσης.
Απολαύστε το λοιπόν χωρίς υστερίες και πολλές γκρίνιες.
Καλό bloging σε όλους.

Θάλασσα από πορτοκάλια

2007-02-01T10:16:00.000+02:00

Δοκίμασα να φτιάξω πάπια πορτοκάλι εχθές "πατώντας" σε μια συνταγή ενός γνωστού Έλληνα σεφ και διαπίστωσα για άλλη μια φορά πως η συνταγή ή είναι επίτηδες λάθος ή ο συγκεκριμμένος σεφ έχει υπερβολική αγάπη στο πορτοκάλι. Ευτυχώς μείωσα τη δοση του πορτοκαλιού στο μισό διαφορετικά δεν θα ήταν πάπια-πορτοκάλι αλλά κολύμπι πάπιας σε θάλασσα πορτοκάλι.
Από τον ίδιο την έχω διαπιστώσει και άλλη φορά
την εμμονή του με τη... "θάλασσα πορτοκάλι". Ανάλογα ατοπήματα έχω συναντήσει και σε άλλων "διάσημων" σεφ τις συνταγές όχι όμως σε όλους.
Οι πραγματικά large όπως ο Λευτέρης Λαζάρου σου δίνουν συνταγές που αν τις ακολουθήσεις θα απολάυσεις καταπληκτικά αποτελέσματα αλλά και θα σε κάνει να (ξανα) αγαπήσεις τις Ελληνικές γεύσεις και αρώματα.

"Βαρούλκο χρώματα,αρώματα και γεύσεις"
Συγγραφέας : Λευτέρης Λαζάρου Νταϊανα Κόχυλα,
Εκδόσεις : Ελληνικά Γράμματα

Μην ασελγείτε στις γαρίδες!

2007-01-30T09:39:00.000+02:00

Δεν είχα και πολύ διάθεση για γράψιμο τον τελευταίο καιρό, δεν μπορώ όμως να αφήσω μια καλή ευκαιρία για γκρίνια να περάσει έτσι.
Το περασμένο Σάββατο βρέθηκα στην περιοχή της Καλαμαριάς με φίλους και ψάχνοντας για το που θα φάμε έπεσε η ιδέα για το μαγαζί "γαρίδες". Δεν θα γκρινιάξω για τον διάκοσμο και την ατμόσφαιρα του μαγαζιού (αρχές δεκαετίας 80), ούτε θα πω τίποτα για το κάτω του μετρίου σέρβις. Θα σταθώ στο φαγητό και μόνο σ' αυτό.
Καλοί μου μάγειρες σας θερμοπαρακαλώ μην βάζετε λάδι μηχανής στις σαλάτες, μυρίζει από δέκα μέτρα μακριά και φυσικά δεν τρώγεται. Επίσης, αφού κάνετε τον κόπο (προς τιμήν σας) και δεν σερβίρετε προτηγανισμένη πατάτα μην την σκεπάζετε με τυρί κάκιστης ποιότητας και γεύσης σόγιας.
Πάμε στις γαρίδες που είναι και οι σπεσιαλιτέ του μαγαζιού. Ενημερωθήκαμε από τον σερβιτόρο πως φέτος δεν υπάρχουν μεγάλου μεγέθους γαρίδες στην αγορά μόνο μικρές τις οποίες και θα μας σέρβιρε. Συμπαιρένω πως ο ψαράς που ψωνίζω μάλλον μου πασάρει ποντίκια με πανοπλία και μεγάλα μουστάκια και μου τις χρεώνει για γαρίδες μεγάλες...
Ήταν που ήταν μικρές οι γαρίδες τις αλέυρωσαν κιόλας για το τηγάνισμα οπότε...ούτε άρωμα έμεινε ούτε γεύση γαρίδας. Πάει αυτό...
Με το πιάτο των βραστών γαρίδων κάπως σωθήκαν τα προσχήματα, ισοροπημένο το πιάτο κρατώντας τα αρώματα της γαρίδας ταιριασμένα αρκετά καλά με το καρότο την πατάτα αλλά με μια υπερβολή στο πιπέρι.
Με αποτέλειωσε όμως ο μάγειρας με τις γαρίδες σαχανάκι. Για την ακρίβεια ήταν γαρίδες που τις δολοφόνησαν με πελτέ ντομάτας, πολύ πελτέ όμως, τις σκεπάσανε και με τυρί για να μην φαίνονται τα πτώματά τους. Μιλάμε για μακελειό όμως. Μετά από αυτό το γεύμα όποτε θυμάμαι την περιγραφή του Αθήναιου στο post : I'm not the cook I used to be, για τις γαρίδες με σπανάκι κλαίω με λυγμούς.

Τρίτη πρωί 07:15

2006-11-28T08:13:00.000+02:00

Matisse...

2006-11-27T15:32:00.000+02:00

Χωρίς λόγια σήμερα...

Γεύσεις και αρώματα!

2006-11-24T08:14:00.000+02:00

Δεν είναι μόνο οι γεύσεις και τα αρώματα του κρασιού που με γοητεύουν. Είναι ολόκληρο το πακέτο, οι διαδικασίες παραγωγής του, οι ορολογίες του, οι άνθρωποί του.
Το Μετόχι είναι ένα κρασί που ανακαλώ το άρωμά του συχνά αν και έχω μήνες αρκετούς να το δοκιμάσω.

Κατηγορία: Αγιορείτικος τοπικός οίνος, ερυθρός
Οινολόγος: Παύλος Αργυρόπουλος
Ποικιλίες: Λημνιό, Cabernet Sauvignon
Περιοχή: Άγιο Όρος, στο Μετόχι της Χρωμίτσας.
Αμπελώνας - χαρακτηριστικά: Επιλεγμένες τοποθεσίες σε ύψος 250 μέτρων του ιδιόκτητου, ξηρικού αμπελώνα, σε επιλεγμένες τοποθεσίες. Η φύτευση έγινε σε ισοϋψείς. Τα αμπέλια έχουν αναπτύξει ένα εντυπωσιακά βαθύ ριζικό σύστημα.
Έδαφος: Λευκό που αντανακλά την ηλιακή ακτινοβολία, συνεισφέροντας έτσι στην καλή ωρίμαση των σταφυλιών. Αμμοαργιλώδες, με μεγάλη περιεκτικότητα σε ιλύτη, (μορφή αργίλου, η οποία κατακρατά την αναγκαία υγρασία).
Υπέδαφος: Γρανιτικό (βοηθά την οξυγόνωση του ριζικού συστήματος).
Τρύγος - κλιματολογικά στοιχεία: Στα μέσα Σεπτεμβρίου.
Μικροκλίμα: Σχετικά ήπιο, διαμορφώνεται από τη γειτνίαση των αμπελώνων με τη θάλασσα και τον ορεινό όγκο του όρους Άθως. Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν οι βροχοπτώσεις είναι σπάνιες και η ηλιοφάνεια μεγάλη, η σχετική υγρασία διατηρείται σε υψηλά επίπεδα και η θερμοκρασία ήπια.
Οινοποίηση: Μεγάλη διάρκεια εκχύλισης κατά την ζύμωση σε ανοιχτά δοχεία ζύμωσης. Μηλογαλακτική ζύμωση. 12 μήνες παραμονή σε νέα, μικρά δρύινα βαρέλια.
Χρώμα: Βαθύ κόκκινο.
Άρωμα: Πολύπλοκο μπουκέτο που αναδύει αρώματα μπαχαρικών και κακάο.
Γεύση: Πολύ πλούσια, με μαλακές και ευχάριστες τανίνες και βελούδινη αίσθηση.
Συνοδεύει: Κόκκινο κρέας και κυνήγι με πικάντικες σάλτσες ή σάλτσες που περιέχουν κρέμα γάλακτος. Ώριμα, αρωματικά τυριά.

Με το τουφέκι!

2006-11-23T15:33:00.000+02:00

Στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπως έχω αναφέρει και σε προηγούμενο post, τις αξιόλογες ραδιοφωνικές εκπομπές τις πετυχαίνεις με τουφέκι. Πιστεύω λοιπόν πως πρέπει όταν ανακλύπτουμε αξιόλογες εκπομπές να τις διαδίδουμε όσο γίνεται. Ορίστε λοιπόν μια πρώτη γεύση.
Στην πρωινή ζώνη 6-8 η εκπομπή με τον Γιάννη Καλαμίτση και την Κατερίνα Σερέτη στην ΝΕΤ.
8-9 το πρωί ήταν στον 958 η Εύη -γλώσσα ξυράφι-Καρκίτη αλλά έχει εξαφανισθεί τελευταία, όποιος την εντοπίσει ας μας ενημερώσει που έχει πάει.
9-10 στον 958 ο Γιώργος Τούλας.
13-15 στον Republic 100,3 ο Στέφανος -cool- Τσιτσόπουλος.
16-16 στους 102 ο Γιάννης Γκίρμπας με τον Ακροβάτη του.
16-17 στη ΝΕΤ ο all time classic Γιάννης Πετρίδης.
17-18 στο Γ΄Πρόγραμμα και πάλι ο Γιάννης Πετρίδης με μουσικές επιλογές που ταιριάζουν στο ύφος του Τρίτου.
18-19 Η υπέροχη Πένυ Τομπρή στον 958 της ΕΤ3.
Εκτός από τις παραπάνω έχει ακόμα μερικές σκόρπιες εκπομπές στον 105,5 rock όπως ο Στάθης -Σκύλος- Παναγιωτόπουλος και στους 89fm. Και φυσικά το Σαββατοκύριακο στον 958 ο Ηλίας Ζάϊκος των Blues Wire και οι κλασσικοί Κογκαλίδης, Πετρίδης, Παπαστεφάνου... (κάποιους ξεχνάω τώρα και ζητώ συγγνώμη).
Από εκεί και πέρα, πολύ σκυλάδικο, πολύ αθλητικό Γ΄διαλογής και κάτι αγχωμένα παιδάκια που λένε σαχλαμαρίτσες και παίζουν με playlist.
Δυστυχώς η Θεσσαλονίκη δεν έχει το Ράδιο Κόσμος της ΕΡΤ ή τον Εν Λευκώ.
Καλές ακροάσεις.

Ο μεγάλος Miles

2006-11-22T12:37:00.000+02:00

Ο δίσκος Tutu, πριν αρκετά χρόνια, ήταν η πρώτη μου επαφή με αυτόν τον τεράστιο καλλιτέχνη. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να μιλήσω εγώ για το πόσο σημαντικός είναι ο Miles Davis. Το μόνο που μπορώ να πω είναι ακούστε τον και θα σας μαγέψει σίγουρα.
Άλλες δουλειές του που έχω λατρέψει: Sketches of spain, Filles de Kilimantzaro, Birth of the cool, Kind of Blue, Ballads & Blues.

Εδώ Πολυτεχνείο...

2006-11-20T15:53:00.000+02:00

Πανέμορφο πρωινό.

2006-11-20T09:58:00.000+02:00

Πέμπτη πρωί, ώρα 09:45 στην Καστοριά. Ένας υπέροχος καιρός και μια βόλτα γύρω από την λίμνη σου φτιάχνει τη διάθεση για το υπόλοιπο της ημέρας.
Ησυχία και λίγοι Καστοριανοί που κάνουν έναν πρωινό περίπατο ή ψαρεύουν.
Είχα καιρό να επισκεφθώ την Καστοριά και είχα ξεχάσει πόσο όμορφα είναι.

"Mουσική φαντασία με πορτογαλέζικες ρίζες"

2006-11-15T14:38:00.000+02:00

Tο πρώτο άλμπουμ κυκλοφόρησε το 1987 "Os Dias de Madredeus", και ηχογραφήθηκε στην εκκλησία Xabregas Convent.
H μεγάλη επιτυχία ήρθε το 1990 με το τραγούδι «O Pastor» και το άλμπουμ "Existir". Το 1995 συμμετέχουν στην ταινία "Lisbon Story" του Βιμ Βέντερς με το "Ainda".
Μεγάλος σταθμός ήταν το 2002 με την εντυπωσιακή σύμπραξη του μινιμαλιστικού σχήματος των Madredeus με μεγάλη συμφωνική ορχήστρα στη δουλειά τους "Euforia".

Οι Madredeus είναι:
Τερέζα Σαλγκέϊρο (φωνητικά)
Πέδρο Aϊρες Μαγαλάες και Χοσέ Πεϊξότο (κλασική κιθάρα)
Φερνάντο Τζούντισε (ακουστικό μπάσο)
και Κάρλος Μαρία Τρινδάδε (συνθεσάϊζερς).

Madredeus - Antologia.
Καλή ακρόαση.

Κρίμα για τον 958fm

2006-11-15T10:36:00.000+02:00

Η Θεσσαλονίκη μπορεί σε κάποιους καλλιτεχνικούς τομείς να έχει δείξει καλά δείγματα, ραδιοφωνικά όμως είναι πίσω, πολύ πίσω. Μουσικά οι ραδιοσταθμοί κινούνται μεταξύ λαϊκοπόπ και σκληροπυρηνικού σκυλάδικου, ενημερωτικά θα ακούσεις ότι σαχλαμάρα μπορεί να υπάρχει σχετικά με τα ποδοσφαιρικά του ΠΑΟΚ του ΑΡΗ και ίσως του Ηρακλή. Όσο για κοινωνικοπολιτικά...
Στα πολιτιστικά υπήρχε μια αξιόλογη παρουσία, ο 958 της ΕΤ3. Λέω υπήρχε γιατί αυτές τις ημέρες κάποιος εγκέφαλος της ΕΡΤ αποφάσισε να ανανεώσει το πρόγραμμα του 958. Το αποτέλεσμα μεχρι στιγμής απογοητευτικό. Ενώ το πρωί 8-9 είχε εκπομπή η Εύη Καρκίτη με φοβερά σχόλια έξυπνες ατάκες και καλές μουσικές επιλογές, εξαφανίστηκε. Το ίδιο και η Πένυ Τομπρή με ωραίες μουσικές και πολύ ωραία θέματα όμορφα και γλυκά δοσμένα. Τον Γιάννη Γκίρμπα τον εξόρισαν στον 102fm ενώ είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή με ειδήσεις από όλο τον κόσμο.
Το χειρότερο είναι πως δεν αντικαταστάθηκαν από κάτι εξίσου αξιόλογο.
Ο 958 δεν χρειάζεται να γίνει mainstream, ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε, έχουμε.
Θέλουμε από τον 958 την καλή μουσική που έπαιζε από όλα τα είδη και την καλή πληροφόρηση και παρουσίαση των πολιτιστικών της πόλης.
Μακάρι να κάνω λάθος και ο σταθμός να γίνει ακόμα καλύτερος από ότι ήταν. Καλές ακροάσεις.

Αν διάλεγα...

2006-11-14T15:46:00.000+02:00

Μουσική επένδυση για μια γλυκιά φθινοπωρινή μέρα they dance alone.
Enjoy!!!

Τους αγαπάμε!

2006-11-09T15:58:00.000+02:00

Αγαπημένο συγκρότημα λατρεμένη φωνή. Κατεβάστε ένα δείγμα τους, το oxala.
Σύντομα περισσότερα.

Πας μη έλλην βάρβαρος?

2006-11-09T15:33:00.000+02:00

"Να είσαι βάρβαρος σήμερα σημαίνει να θεωρείς τον εαυτό σου πολιτισμένο και να ρίχνεις τους άλλους στον Καιάδα. Ενώ ο πολιτισμένος ξέρει πως είναι βάρβαρος, γνωρίζει την ευθραυστότητα των φραγμών που τον χωρίζουν από την ίδια του την ευτέλεια και γνωρίζει πως ο άνθρωπος κουβαλά μέσα του τη δυνατότητα τόσο για ατιμίες, όσο και για θαύματα".

"Η μιζέρια του πλούτου" του Πασκάλ Μπρυνκέρ

Πες τα χρυσόστομη.

2006-11-08T13:07:00.000+02:00

Το παρακάτω κείμενο είναι της Mauve_all και φιλοξενείται στο blog Λαπούτα. Το θεωρώ άκρως ενδιαφέρον και εύστοχο και για αυτό το φιλοξενώ παρακάτω.

Καλησπέρα σε όλους!

Με λένε Δήμητρα aka Mauve_All, aka true_sucker και δεν έχω δικό μου μπλογκ αλλά διαβάζω αρκετά ελληνικά ιστολόγια και σε μερικά έχω κάνει και κάποια σχόλια. Αποφάσισα να στείλω αυτήν την επιστολή σε όσους Έλληνες μπλόγκερ διαβάζω με αφορμή αυτά που συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στο δίκτυο. Δημοσιεύεστε ελεύθερα, απαντήστε προσωπικά αν προτιμάτε ή αγνοήστε με. Δεν πάω να ξεκινήσω «πόλεμο με τους μπλόγκερ» όπως είπε κάποιος από τη λίστα των παραληπτών αυτής της επιστολής, θα έχανα έναν τέτοιο πόλεμο ούτως ή άλλως )) Προβληματίζομαι πολύ όμως με όσο διαβάζω…

Τις τελευταίες μέρες διαβάζω στο δίκτυο, και ειδικά στα μπλογκ, ορυμαγδούς κατά της φίμωσης του ίντερνετ και του blog.me και της σύλληψης Τσιπρόπουλου και όλα αυτά. Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι η προσωπική μου θέση σχετικά με αυτό είναι ότι ο κύριος Τσιπρόπουλος λειτούργησε ως εύκολος στόχος για τον μηνυτή. Ο μηνυτής δε μπορούσε να βρει τον μπλόγκερ, έτσι βρήκε τη μηχανή συλλογής πληροφοριών. Παρατραβηγμένο; Ίσως. Αλλά κι αυτήν την ιστορία περί «ελευθερίας του λόγου» δεν την καταλαβαίνω. Για ποια ελευθερία ακριβώς μιλάτε όσοι από εσάς έχετε δεχτεί να περάσετε από την αξιολόγηση των μηχανών συλλογής στοιχείων; Αν εγώ φτιάξω ένα μπλογκ στο οποίο θα πουλάω ναρκωτικά ή θα διακινώ παιδικό πορνογραφικό υλικό, θα δεχτούν οι μηχανές συλλογής πληροφοριών να με φιλοξενήσουν; Όχι βέβαια γιατί τα ποστ μου θα αποτελούν ή θα οδηγούν σε εγκλήματα. Δεκτόν. Αν όμως φτιάξω ένα μπλογκ στο οποίο θα σατιρίζω τον κύριο Τσιπρόπουλο, θα δεχτεί να με ανεβάσει; Αν ναι, κλείνει το θέμα εδώ. Αν όχι, σκεφτείτε το, γιατί το θέμα μόλις ανοίγει. Με άλλα λόγια, οι μηχανές συλλογής στοιχείων δεν είναι ακριβώς τυχαίες. Λειτουργούν μα κάποια χαλαρά μεν, υπαρκτά δε κριτήρια σχετικά με το ποιοι μπλόγκερς φιλοξενούνται και ποιοι όχι άρα η ελευθερία είναι μάλλον κάτι σχετικό. Κατά τα άλλα, είναι σαφές ότι υπεύθυνοι για τα γραφόμενα στα μπλογκ είναι μόνο οι συντάκτες τους κι αν κάποιος θέλει να κάνει μήνυση, ας το αναθέσει σ’ έναν δικηγόρο να βρει τον ανώνυμο μπλόγκερ.

Οι μηνύσεις βέβαια, όπως και οι απολύσεις δεν είναι η λύση. Για την υπόθεση του Lifo τώρα, δε θα έσπευδα να υπερασπιστώ τον απολυθέντα δημοσιογράφο. Μόνο και μόνο γιατί δεν ξέρω τι έχει συμβεί. Το ζήτημα δεν είναι μόνο το editorial της Lifo αλλά και η αντίδραση του Βήματος σε αυτό. Είδα πολλά πυρά προς τη μία πλευρά (και δικαίως κατά την άποψή μου) αλλά καμία αντίδραση προς την άλλη. Ποιος τα έχωσε στο Βήμα που απολύει έτσι αβασάνιστα έναν δημοσιογράφο; Τις απόψεις μου για το Lifo και το free press γενικά τις έχω εκφράσει στο μπλογκ Λαπούτα και δε θα τις αναπαράγω εδώ [σ.σ. σχόλια 1 και 2]. Αλλά ο Jago έχει δίκιο να αναφέρει ότι οι δημοσιογράφοι και οι εκδότες έχουνε χοντρύνει το παιχνίδι και δε μπορούμε πια να το βλέπουμε απλά και ρομαντικά.

Το παιχνίδι λοιπόν, κατά την άποψή μου, παίζεται αλλού. Αντί να σκοτώνεστε οι bloggers για τον Τσιπρόπουλο και τον Τσαγκαρουσιάνο και τα όρια της σάτιρας και της συκοφαντικής δυσφήμισης, καλό θα είναι να συζητήσετε ανοιχτά και μάλιστα προς τα έξω το θέμα της ελευθερίας στο δίκτυο. Πριν από μερικές μέρες έγινε το Παγκόσμιο Φόρουμ για την… Διακυβέρνηση του Διαδικτύου. Την ποια; Τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου, μάλιστα. Τι παίχτηκε εκεί; Ποιοι συμμετείχαν; Τι συζήτησαν; Τι αποφάσεις πήραν; Τι γράφτηκε σχετικά στα ελληνικά μπλογκ; Σχεδόν τίποτα. Βρήκα ένα ποστ στο Vita Moderna του Thas κι όλα τα σχόλια που κρεμάστηκαν από κάτω ήταν άσχετα. Είδα ένα απόσπασμα από τις δηλώσεις Ρουσόπουλου στον Old Boy. Και πάλι το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε αποκλειστικά γύρω από το τι ειπώθηκε για τους blogger. Στον E-lawyer διάβασα κυρίως για τον κώδικα δεοντολογίας του blogging. Ο Πιτσιρίκος θέτει δύο ερωτήματα στο Ρουσόπουλο πάλι για τα μπλογκς και κατά τα άλλα αναφέρεται στον Αλέξη Σταμάτη ως «σημαντικό συγγραφέα και μπλόγκερ» (Εντάξει, είπαμε, ο άνθρωπος έχει χιούμορ).

Τα μπλογκς είναι μόνο ένα κομμάτι του ίντερνετ και νομίζω ότι όλοι πρέπει να δώσουμε σημασία στο δάσος κι όχι στο δέντρο. Μπήκε κανένας στον κόπο να ενδιαφερθεί για το ποιοι συμμετείχαν σ’ αυτό το φόρουμ που αφορά όλους μας ως χρήστες του διαδικτύου; Πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο www.intgovforum.org μαζί με τα βιογραφικά των συμμετεχόντων. Περιληπτικά να σας πω ότι συμμετείχαν υπουργοί τηλεπικοινωνιών και ανάπτυξης δικτύων από όλον τον κόσμο, μεγαλοδιευθυντές και στελέχη εταιριών τηλεπικοινωνίας, επίτροποι της ΕΕ, στελέχη εταιριών παραγωγής λογισμικού και προϊόντων δικτύωσης όπως η Microsoft και η CISCO, αναλυτές του Economist, μερικοί βουλευτές (εγχώριοι αλλά και ευρωβουλευτές) κλπ κλπ κλπ. Α, ναι, και η Διεθνής Αμνηστία. Πού ήταν οι bloggers; Και ειδικά οι Έλληνες bloggers, δεδομένου ότι αυτό το φόρουμ έλαβε χώρα στην Ελλάδα; Όλες οι εργασίες του φόρουμ μεταδίδονταν ζωντανά μέσω ίντερνετ. Μπήκε κανένας στα online chatroom να διεκδικήσει την ελευθερία του και τα δικαιώματά του όταν συζητούνταν το θέμα του … ανοιχτού χαρακτήρα (openness) και της ασφάλειας (security) του διαδικτύου; Όπως έγραψα και στο σχόλιό μου στο μπλογκ του Jago, δεν περίμενα να καλέσει κανένας τους μπλόγκερς. Αλλά εσείς οι ίδιοι τι κάνατε για να διεκδικήσετε την ελεύθερη συμμετοχή σας σε αυτό που σας ανήκει;

Όχι μόνο δεν ενδιαφέρθηκε κανείς να συμμετέχει, τουλάχιστον απ’ όσο ξέρω, αλλά δεν είδα πουθενά κι ένα μήνυμα, ένα ποστ για τις δηλώσεις του υπουργού μας περί «δεχόμαστε πως πρέπει να υπάρχει ελευθερία έκφρασης στο Διαδίκτυο, αλλά, από την άλλη, θα πρέπει να υπάρχουν αρχές και κανόνες που θα εξασφαλίζουν την ασφάλεια και τη διαχείριση του Internet προς όφελος της δημοκρατίας». Δεν είδα τίποτα για το ότι «Οι υπάρχουσες ομάδες εργασίας πρέπει να συντονιστούν σε διεθνές επίπεδο ώστε σε τακτική βάση να ανακοινώνονται ή και να θεσμοθετούνται νέες πρακτικές και να αναθεωρούνται οι υπάρχουσες. Αυτό άλλωστε υπαγορεύεται και από τη δυναμική φύση του Διαδικτύου». Δεν είδα τίποτα για τις δηλώσεις του ΓΓ του ΟΗΕ για τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου ότι «αν και το IGF δεν έχει νομοθετική εξουσία, μπορεί να συμβάλει στη δημιουργία συμμαχιών, οι οποίες θα επηρεάσουν τους αρμόδιους που λαμβάνουν τις αποφάσεις». Το μόνο που είδα ήταν το εξής σχόλιο μίας γραμμής στο Indymedia.gr «Όταν οι κυρίαρχοι θέλουν να ελέγχουν τα πάντα…».

Καθόμαστε τώρα όλοι κι ασχολούμαστε με τα κρούσματα και όχι με την ουσία και κυρίως όχι με τις πολιτικές που χαράσσονται κάτω από τη μύτη μας. Όταν όμως σε ένα ή δύο χρόνια θα έρθει ο φορέας που σας φιλοξενεί και θα απαιτήσει να αναρτηθούν διαφημίσεις για να μπορέσετε να λειτουργήσετε τα μπλογκ σας ή θα έρθει ο Χ πάροχος ίντερνετ και θα ζητήσει να ελέγχει τα συνημμένα στα e-mail με σκοπό την προστασία της δημοκρατίας, τότε θα είναι αργά να συζητήσουμε οτιδήποτε.

Κλείνοντας να πω ότι ένα πολύ θετικό και σημαντικό που βρήκα στο ελληνικό ίντερνετ σχετικά με τα παραπάνω ήταν η πρόταση για το πρώτο forum Ελλήνων blogger και podcasters στο www.nylon.gr . Με βάση όσα είπα το θεωρώ επιβεβλημένο—αν και δε θα μπορώ να συμμετέχω προσωπικά γιατί δεν είμαι blogger, όπως είπα και στην αρχή. Αλλά αφού τα μπλογκς υπάρχουν και διεκδικούν τη δική τους φωνή, πρέπει και οι bloggers να μπούνε στο ρινγκ. Διαφορετικά, θα μείνουμε με ένα απολύτως χειραγωγούμενο ίντερνετ μια ωραία πρωία και θα ψάχνουμε όλοι τα σώβρακά μας.

All the respect

Το δέντρο και το δάσος.

2006-11-08T10:05:00.000+02:00

Ειλικρινά ξαφνιάζομαι με την αντιμετώπιση που είχε η επιστολή, το σχόλιο, η παρέμβαση (όπως θέλετε πείτε το) στην Ελευθεροτυπία. Αρχίσανε τα νόστιμα: "σιγά μην το έγραψε πιτσιρικάς", "και ποιός είναι τέλος πάντων... ο Αριστοτέλης", "μαϊμού είναι η επιστολή", "για δες τι σκέφτονται για να πουλήσουν φύλλα" και άλλα τέτοια ωραία. Για την ουσία της επιστολής πολύ λίγοι μίλησαν.
Δεν με ενδιαφέρει αν την έχει γράψει και ο Χριστόδουλος ή ο Μητσοτάκης, η ουσία είναι μία, έχει δίκιο? έχει άδικο? είναι έτσι τα πράγματα? πρέπει να προβληματισούμε ή όλα αυτά είναι παπαριές?
Γιατί σε αυτή τη χώρα έχουμε μονίμως την τάση να χάνουμε το δάσος ψάχνοντας για το δέντρο?
Δεν μπαίνω στην ουσία της επιστολής γιατί πολλά από αυτά που γράφει τα θεωρώ αυτονόητα οπότε μάλλον θα ήμουν κοινότοπος αν άρχιζα τα "καλά λέει"
αλλά εύχομαι να την έχει γράψει ο πιτσιρικάς και εύχομαι ακόμα περισσότερο να μην γίνει ο πιτσιρικάς σαν τους περισσότερους από εμάς (δηλαδή ζαμανφουτίστας).

Σημείωση: Ασχέτως επιστολής, το να ασχοληθούμε περισσότερο με τα παιδιά δεν θα μας κάνει κακό. Όχι μόνο οι γονείς αλλά και οι παππούδες-γιαγιάδες, οι θείοι-ες, τα μεγάλα ξαδέρφια-ες, οι νονοί-νονές κ.λπ. Αφιερώστε ένα απόγευμα σε ένα παιδί και θα δείτε πόσο όμορφα θα νιώσετε στο τέλος της ημέρας. (Θα σας πω και ένα μυστικό. Αν νομίζετε πως δεν έχετε ένα απόγευμα στα δεκαπέντε να αφιερώσετε σε κάποιο παιδί, ε τότε μάλλον έχετε πεθάνει και δεν σας το έχει πει κανείς.)

Δημοκρατικές διεργασίες

2006-11-07T09:25:00.000+02:00

Σχετικά με τα πρόσφατα κατορθώματα της ελληνικής μπλογκοκοινωνίας, ένα μικρό ηχητικό ντοκουμέντο εδώ. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε.

"Μολών λαβέ"

2006-11-07T08:46:00.000+02:00

"Οι πύλες της φωτιάς", για τους 300 του Λεωνίδα, του Στήβεν Πρέσσφιλντ.

...Σε ένα στενό πέρασμα του όρους Καλλιδρόμου με τη θάλασσα, που λέγεται Θερμοπύλες, μακριά από τη γενέτειρά τους, το 480 π.Χ. τριακόσιοι επίλεκτοι Σπαρτιάτες πολεμιστές απώθησαν τους χιλιάδες πολεμιστές του Πέρση εισβολέα και έδωσαν με γενναιότητα τη ζωή τους, υπηρετώντας με ανιδιοτέλεια τη δημοκρατία και την ελευθερία. Μια απλή επιγραφή σε επιτύμβια στήλη δείχνει το μέρος όπου είναι θαμμένοι...

"Μη μου τα μυρμήγκια τάρατε"

2006-11-06T14:07:00.000+02:00

Ήθελα να ασχοληθώ με την όλη φασαρία περί λάσπης από blogers, απολύσεων κ.λπ. Δεν θα το κάνω γιατί η όλη εξέλιξη την ελληνικής ιστολογικής κοινωνίας (μπλογκόσφαιρας) μου θυμίζει όλο και περισσότερο την ελληνική κοινωνία, πράγμα που είναι φυσικό. Οπότε πιάσε το αυγό και κούρευτο. Το πόσο εσωστρεφής εγωιστές σκατάδες είμαστε είναι γνωστό, δεν υπήρχε περίπτωση να μην περάσει στα ιστολόγια αυτό το κλίμα.
Σαν να έχει προκληθεί αναστάτωση σε μια μυρμηγκοφωλιά κάπου σε μια γωνία κάποιου κήπου κάπου στην Ελλάδα, πόσο συγκλονιστικό μπορεί να είναι αυτό?!

Chopin - Piano Concertos

2006-11-03T13:30:00.000+02:00

Composer: Fryderyk Franciszek Chopin
Conductor: Zubin Mehta
Performer: Murray Perahia
Orchestra:Israel Philharmonic Orchestra
Audio CD (6 Sep 1993)

Για κατέβασμα πατήστε εδώ.

Εύχομαι καλή ακρόαση.

Εσύ το είπες.

2006-11-01T11:56:00.000+02:00

Ένα καταπληκτικό Post εδώ απο το blog: www.enteka.blogspot.com, για τον μεγάλο , ανεπανάληπτο, καταπληκτικό οδηγητή των ψυχών μας. Ladies & Gentlemen the one and only Christ's Slave.

2006-10-31T09:39:00.000+02:00

Human Right #28

Δεν μου αρέσει...

2006-10-31T08:34:00.000+02:00

Δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η ιστορία με τον διαχειριστή του blogme.gr Αντώνη Τσιπρόπουλο που συνελήφθη, διανυκτέρευσε στο κρατητήριο, προσήχθη με χειροπέδες στον ανακριτή κατηγορούμενος για ένα κείμενο που ΔΕΝ έγραψε (Περισσότερες λεπτομέρειες http://monitor.vrypan.net/search?q=blogme.gr).
Με προβληματίζει όμως και η δική μας αντίδραση απέναντι στον μηνυτή. Είδα και κάποιες άκομψες αντιδράσεις που δεν μου άρεσαν καθόλου. Θα απογοητευθώ αν η κοινότητα των blogers δεν καταφέρει να διαχειρισθεί σωστά αυτή την -άδικη πραγματικά- επίθεση. Οφείλουν οι blogers να δείξουν ότι είναι καλύτεροι από τον οποιοδήποτε τηλεβιβλιοπώλη που πουλάει σκουπίδια και λέει τις απίστευτες ασυναρτησίες με μόνο σκοπό το κέρδος.
Θάψτε τους συντηρητικούς και στενόμυαλους, καυτηριάστε τους, αλλά πάντα με επιχειρήματα, ευφυή τρόπο και έξυπνη σάτιρα.

2006-10-27T11:59:00.000+03:00

The Blower's Daughter

Όχι από τον Ρουβά βέβαια...

2006-10-27T09:17:00.000+03:00

Evebody hurts - REM

Ένα από τα καλύτερα τραγούδια.

Δάσκαλε ευχαριστούμε...

2006-10-26T13:25:00.000+03:00

...Δεν βλέπω την Κρήτη σαν ένα πράγμα γραφικό και χαμογελαστό. Αυστηρή είν' η μορφή της. Σκαμμένη από τον αγώνα και τον πόνο. Αυτό το νησί, μεταξύ Ευρώπης, Ασίας και Αφρικής, ήταν προορισμένο από τη γεωγραφική του θέση να γίνει η γέφυρα ανάμεσα σ' αυτές τις τρεις ηπείρους. Να γιατί η Κρήτη υπήρξε η πρώτη γη της Ευρώπης που δέχθηκε το φως του πολιτισμού που ήρθε από την ανατολή. Δυο χιλιαδες χρόνια πριν το ελληνικό θαύμα, ανθούσε στην Κρήτη αυτός ο μυστηριώδης πολιτισμός, ο λεγόμενος αιγαιακός, ακόμα βουβός, γεμάτος από ζωή, μεθυσμένος από χρώματα, με φινέτσα και γούστο που ξαφνιάζουν και προκαλούν τον θαυμασμό. Μάταια αντιστεκόμαστε στο ίχνος του παρελθόντος. Υπάρχει μια έκρυση, νομίζω, μια μαγική έκρυση που ακτινοβολεί από τ' αρχαία χώματα που πάλεψαν και υπέφεραν πολύ. Σαν κάτι να έμεινε μετα την εξάφανιση των λαών που αγωνίσθηκαν, έκλαψαν κι αγάπησαν σ' ένα κομματι γης. Αυτή η ακτινοβολία των περασμένων καιρών ήταν εξαιρετικά έντονη στην Κρήτη. Σας διαπερνά μόλις πατήσετε την κρητική γη. Ύστερα ένα άλλο συναίσθημα, πιο συγκεκριμένο, σας καταλαμβάνει. Όποιος γνωρίζει την τραγική ιστορία των τελευταίων αιώνων αυτού του νησιού καθηλώνεται όταν αναλογίζεται το λυσσαλέο αγώνα πανω σ' αυτή τη γη ανάμεσα στον άνθρωπο που μάχεται για την ελευθερία του και στον καταπιεστή που μαίνεται για να τον συνθλίψει. Οι Κρητικοί αυτοί έχουν τόσο εξοικειωθεί με το θάνατο που δεν τον φοβούνται πια. Υπέφεραν τόσο επί αιώνες, διαπίστωσαν τόσες φορές ότι ο ίδιος ο θάνατος δεν μπορεί να τους καταβάλει, που έφτασαν στη διαπίστωση ότι ο θάνατος είναι απαραίτητος για το θρίαμβο του ιδανικού τους, ότι στην κορυφή της απελπισίας αρχίζει η σωτηρία. Ναι, είναι δύσκολο να τη μασήσεις την αλήθεια. Αλλά οι Κρητικοί, σκληραγωγημένοι από τον αγώνα, λαίμαργοι για ζωή, την καταπίνουν σαν ένα ποτήρι δροσερό νερό. «Πως σου φάνηκε η ζωή, παππού;» ρώτησα μια μέρα ένα γέρο Κρητικό, εκατοχρονίτη, γεμάτο παλιές πληγές, τυφλό. Ζεσταίνονταν στον ήλιο, κουκουβιστός στο κατώφλι της καλύβας του. Ήταν περήφανος στ' αυτιά, όπως λέμε στην Κρήτη. Δεν άκουε καλα. Του επανέλαβα την ερώτηση: «Πως σου φάνηκε η μεγάλη σου ζωή, τα εκατό σου χρόνια, παππού; "Σαν ένα ποτήρι δροσερό νερό" μου απάντησε. «Και διψάς ακόμα παππού;» Σήκωσε απότομα το χέρι. «Καταραμένος αυτός που πια δε διψάει» φώναξε. Αυτοί είναι οι Κρητικοί. Πως να μη τους κάνω σύμβολο;...

Νίκος Καζαντζάκης: 18/02/1883 -26/10/1957.
... Πεθαίνει στις 26 Oκτωβρίου σε ηλικία 74 ετών. H σορός του μεταφέρεται στην Aθήνα. H Eκκλησία της Eλλάδας αρνείται να την εκθέσει σε προσκύνημα. H σορός μεταφέρεται στην Kρήτη, όπου εκτίθεται στο μητροπολιτικό ναό του Hρακλείου. Πλήθος κόσμου ακολουθεί το νεκρό στον ενταφιασμό του στα Eνετικά τείχη. Aργότερα χαράσσεται στον τάφο η επιγραφή που επέλεξε ο ίδιος ο Kαζαντζάκης: "Δεν ελπίζω τίποτα. Δεν φοβούμαι τίποτα. Eίμαι ελεύθερος."

Τα στοιχεία είναι από το www.historical-museum.gr "ΣΕΛΙΔΕΣ ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ"

O πιτσιρίκος έχει κέφια!

2006-10-26T08:54:00.000+03:00

Διαβάστε εδώ ....

Στην υγειά σου Αθήναιε!

2006-10-25T16:05:00.000+03:00

Σας παραθέτω τις εξαιρετικές οδηγίες του Αθήναιου για το κυνήγι και μια πολύ ενδιαφέρουσα συνταγή. Καλή όρεξη!!!

Αθήναιος: "....Από τη στήλη αυτή έχω υποστηρίξει αρκετές φορές ότι συχνά μπερδεύουμε την έννοια του «σωστού τρόπου μαγειρέματος» κάποιου πιάτου με την έννοια του «προσωπικού γούστου για το πώς θα πρέπει να είναι ένα πιάτο». Στη μαγειρική, «ορθά» είναι μόνον αυτά που μας επιβάλλουν οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας των τροφίμων, πέραν αυτών δεν υπάρχουν «μαγειρικά δόγματα».

Στην περίπτωση των πιάτων από κυνήγι υπάρχουν κάποιες βασικές αρχές που έχουν να κάνουν με την ασφάλεια της κατανάλωσής τους και καλό θα ήταν να τις έχει κανείς υπόψη ειδικά όταν κυνηγάει ο ίδιος.

Καταρχάς, ποιο κρέας ονομάζουμε κυνήγι;

Κυνήγι αποτελεί οποιοδήποτε βρώσιμο ζώο που πιάνεται και θανατώνεται στο δάσος. Κρατείστε τον ορισμό αυτό, γιατί συχνά τα σούπερ-μάρκετς διαφημίζουν ότι πωλούν κυνήγι ενώ το κατεψυγμένο ελάφι ή ο λαγός που θα βρείτε στα ράφια των ψυγείων τους σπανίως (έως ποτέ) είναι κυνήγι, καθώς τις περισσότερες φορές πρόκειται για ζώα που έχουν μεγαλώσει σε εκτροφεία και έχουν θανατωθεί σε σφαγείο. Αυτό το τελευταίο σημείο, ο τρόπος και ο τόπος θανάτωσης ενός άγριου ζώου είναι που ορίζει και τον τρόπο μαγειρέματός του.

Τα άγρια ζώα που πέφτουν νεκρά στο δάσος είτε από σφαίρες κυνηγητικού όπλου είτε από άλλες αιτίες και δεν έχουν διαμελιστεί (προσοχή σε αυτό το σημείο) δεν σαπίζουν όπως τα υπόλοιπα κρέατα, αλλά στεγνώνουν και «μουμιοποιούνται» χωρίς να μυρίζουν. Αυτό συμβαίνει γιατί στα εντόσθια τους υπάρχουν βακτήρια που εισβάλουν στο σώμα τους μετά το θάνατό τους και προκαλούν το αποτέλεσμα αυτό. Αντιθέτως, όταν θανατώνονται ζώα που μεγαλώνουν στα εκτροφεία, τότε σαπίζουν από μια σειρά μικροβίων που υπάρχουν στα περιβάλλοντα που κατοικούν άνθρωποι. Τα μικρόβια αυτά εισβάλουν στο πτώμα του ζώου και παράγουν το δηλητήριο που ονομάζεται πτωμαΐνη και είναι υπεύθυνο για τη σήψη των ζώων αυτών, καθώς και για την πολύ άσχημη μυρωδιά που τη συνοδεύει. Τα μικρόβια αυτά δεν υπάρχουν στα δάση και στην εξοχή.

Κατά το κυνήγι τα ζώα θανατώνονται συνήθως κουρασμένα από το τρέξιμο και από την προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τον κυνηγό.Έτσι το κρέας τους είναι γεμάτο από οξέα που το κάνουν πολύ σκληρό και για το λόγο αυτό το κυνήγι πριν να καταναλωθεί πρέπει να αφεθεί κρεμασμένο για τουλάχιστον δύο μέρες. Όπως είπαμε πιο πάνω όμως, το κρέας του άγριου ζώου που έχει έρθει σε επαφή με τα ανθρώπινα χέρια αρχίζει να σαπίζει σχεδόν αμέσως, οπότε για να προλάβουμε την ταχύτατη σήψη πρέπει να το βουτήξουμε σε μια όξινη μαρινάδα.

Έτσι λοιπόν επικράτησε η πρακτική του μαριναρίσματος για το κυνήγι. Δεν είναι η μαρινάδα αυτή που μαλακώνει το ζώο, αλλά αυτή που το προστατεύει από τη σήψη για όσο χρόνο χρειάζεται να μαλακώσει. Αγριο ζώο το οποίο έχει καταψυχθεί αμέσως μετά το κυνήγι δεν χρειάζεται χρόνο στη μαρινάδα γιατί το κρύο της κατάψυξης «σπάει» τις ίνες του κρέατος και το μαλακώνει χωρίς να χρειαστεί να το αφήσουμε στον αέρα γι' αυτό.

Εάν αποφασίσετε όμως να μην μαρινάρετε το κυνήγι σας, τότε δεν θα έχει τη χαρακτηριστική γεύση που έχουμε συνηθίσει να έχει το κυνήγι. Το παράδοξο αυτό το διαπίστωσα μετά από μια κωμικοτραγική περιπέτεια που είχα με κάποιους κυνηγούς όταν μου έδωσαν ένα κομμάτι «σιτεμένου» κυνηγιού έτοιμο για μαγείρεμα που έκανα το λάθος να μην το μαρινάρω. Με κατηγόρησαν ότι τους είχα αντικαταστήσει το κυνήγι με καλοσιτεμένο βοδινό! Ό,τι και να τους έλεγα ήταν αδύνατο να τους μεταπείσω. Την «εκδίκηση» μου την πήρα λίγες εβδομάδες αργότερα όταν μαρινάρισα προσεκτικά μοσχαρίσιο φιλέτο το οποίο σερβίρισα με μια πικάντικη σάλτσα. Μου δήλωσαν ότι ήταν το πιο νόστιμο κυνήγι που είχαν φάει ποτέ τους...

Μπορείτε να δοκιμάσετε να μαρινάρετε αρνί, μοσχάρι ή βοδινό ( το χοιρινό είναι «ύποπτα» λευκό δεν θα καταφέρετε να ξεγελάσετε κανένα) και να το σερβίρετε ως κυνήγι. Θα με θυμηθείτε!

Αποφάσισα να σας δώσω τη συγκεκριμένη συνταγή για αγριογούρουνο -το οποίο θεωρείται «κυνήγι για βασιλιάδες»- γιατί εάν ακολουθήσετε τις οδηγίες μου θα έχετε έναν εύκολο τρόπο να μαγειρέψετε και άλλα είδη κρέατος, κυρίως αρνί.

Αγριογούρουνο ψητό στο φούρνο
(Οι δόσεις είναι για ένα κιλό κρέατος)

Για τη μαρινάδα

Μισό λίτρο άσπρο ξηρό κρασί.
6 κουταλιές της σούπας ξύδι
ροδέλες από 2 κρεμμύδια
σκελίδες σκόρδου σε κομμάτια (τουλάχιστον 3)
κόκκους μαύρου πιπεριού
βασιλικό
δάφνη
θυμάρι

Τοποθετούμε το κρέας μέσα στη μαρινάδα, σκεπάζουμε με αλουμινόχαρτο και αφήνουμε το κρέας να μαριναριστεί τουλάχιστον για δύο μέρες. Επειδή είμαι κάτοικος Αττικής, προτιμώ να μαρινάρω το κρέας φυλαγμένο στο ψυγείο, αλλά μια καλά προφυλαγμένη βεράντα τώρα το χειμώνα είναι προτιμότερη.

Εκτέλεση

Βγάζουμε το κρέας από το μαρινάδα, το στεγνώνουμε προσεκτικά σε χαρτί κουζίνας και το αλατίζουμε ελαφρά. Σ' ένα ευρύχωρο ταψί στρώνουμε κομμάτια από μπέικον πάνω στα οποία βάζουμε το κρέας και στη συνέχεια σκεπάζουμε και το υπόλοιπο με μπέικον. Το βάζουμε σε καλά προθερμασμένο και ζεστό φούρνο για 45 περίπου λεπτά.

Στο μεταξύ βράζουμε τη μαρινάδα μαζί με όλα τα μπαχαρικά κα τα βότανα μέχρι να γίνει περίπου μισή σε ποσότητα. Εάν τη δοκιμάσετε θα δείτε ότι έχετε ένα πολύ πικάντικο και όξινο υγρό.

Αφού το κρέας μείνει 45 λεπτά στο φούρνο βλέπετε πως το μπείκον έχει λιώσει, το κρέας έχει πάρει ένα βαθύ καφέ χρώμα και κολυμπάει σε ένα καραμελωμένο ζουμί από το κρέας. Συγκεντρώνουμε το ζουμί αυτό, το διαλύουμε στη μαρινάδα που έχουμε βράσει και με αυτό περιχύνουμε το κρέας που βρίσκεται ακόμη μέσα στο φούρνο.

Το αφήνουμε να ψηθεί για άλλα 45 λεπτά και στη συνέχεια το βγάζουμε από το φούρνο και μεταφέρουμε το κρέας σε μια πιατέλα που έχουμε προηγουμένως ζεστάνει (τα πιάτα ζεσταίνονται βουτώντας τα σε καυτό νερό και σκουπίζοντάς τα μετά προσεκτικά).

Συγκεντρώνουμε ξάνα το ζουμί του κρέατος από το ταψί σε ένα μικρό κατσαρολάκι και προσθέτουμε 2 ποτήρια βραστού νερού. Παράλληλα σε ένα μικρό μπωλ ανακατεύουμε 1 κουταλάκι του τσαγιού αλεύρι, ένα φλυτζάνι του τσαγιού κρέμα γάλακτος και 2 κουταλιές της σούπας ζωμό κρέατος και το ρίχνουμε στο κατσαρολάκι με το ζωμό όπου το αφήνουμε να πάρει μια-δυο βράσεις ανακατεύοντας συνεχώς. Η σάλτσα μας είναι έτοιμη.

Σερβίρετε το κρέας με πατάτες και σάλτσα και συνοδεύετε με κόκκινο κρασί. Εάν δεν έχετε κυνήγι δοκιμάστε την ίδια συνταγή με αρνί και θα με θυμηθείτε!"

Πράγματι ... Γαϊδούρια!!!

2006-10-25T14:21:00.000+03:00

Ο κύριος Δήμου στο blog του doncat έχει ένα post σχετικά με την οδηγική συμπεριφορά των Ελλήνων. Φυσικά με εκφράζει απόλυτα, μόνο όταν το διαβάσετε μην συμφωνήσετε αμέσως και προχωρήσετε παρακάτω. Αναλογιστείτε μήπως έχετε τέτοια συμπεριφορά και εσείς.

2006-10-18T15:09:00.001+03:00

The Miniature Earth (with music)

Και πάλι για να ξέρουμε ποιοί και τί είμαστε!!!

2006-10-18T15:09:00.000+03:00

we are very small

Για να ξέρουμε τι είμαστε!!!

IL POSTINO

2006-10-18T14:11:00.000+03:00

Μια ονειρεμένη μουσική για μια καταπληκτική ταινία. Δεν μπορώ να ξεχάσω την μελωδία (Il postino)της ταινίας αν και εχουν περάσει αρκετά χρόνια.

Postino, Il (1994)

Directed by
Michael Radford

Writing credits
Anna Pavignano
Michael Radford

Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι.

2006-10-17T16:13:00.000+03:00

Η "Φώφη" μετά τη νίκη της δεσμεύτηκε πως θα συνεχίσει τον αγώνα της για το καλό όλων των πολιτών της Αττικής.
Τώρα δέσαμε!!!
Η "Αράχνη" μετά τη νίκη της δήλωσε πως αυτή η νίκη ανήκει στους πολίτες και όχι σε κόμματα. Ο Κόκκαλης πρέπει να παρεξηγήθηκε.
Και τέλος ο "Νομάρχης" μας εξασφάλισε ...οι ουρανοί είναι δικοί μας...
Ε ρε γλέντια!!!

Σημείωση: Η φωτογραφία είναι άσχετη αλλά μεταξύ Φώφης και του μοντέλου προτιμώ το μοντέλο... και δεν μιλάει!

"...Και οι ουρανοί είναι δικοί μας..."

2006-10-16T15:35:00.000+03:00

Τα γιαούρτια τελικά χρειάζονταν. Όχι όμως για τον "Νομάρχη" αλλά για τις 260.000 που τον ψήφισαν και πάλι. Μάλλον πρέπει να ετοιμάζω βαλίτσες για άλλη χώρα...

Το κακό είναι...

2006-10-13T16:30:00.000+03:00

Το κακό με αυτόν τον άνθρωπο είναι πως σε φτάνει στο σημείο να σκέφτεσαι "καλά του κάνανε και τον γιαουρτώσανε".
Αυτό για μένα είναι χειρότερο και από τα "κουμπαριλίκια", τα "παντελόνια" και τα "σώβρακα" .

Καρκίνος του Μαστού: Τι ακριβώς πρέπει να κάνω;

2006-10-11T13:39:00.000+03:00

Επειδή πάντα νομίζουμε πως θα συμβεί στον δίπλα και όχι στην δική μας οικογένεια ρίξτε μια ματιά παρακάτω.
Ο μόνος τρόπος για vα θεραπευτεί ο καρκίνος του μαστού είναι να διαγνωστεί έγκαιρα! Λάβετε υπόψιν σας, επομένως, τις παρακάτω πληροφορίες...

Πρόληψη και αυτοεξέταση
Κάθε γυναικολόγος συμπεριλαμβάνει στα πλαίσια της προληπτικής γυναικολογικά εξέτασης και κλινική εξέταση των μαστών. Αυτή γίνεται μεταξύ της 7ης και 10ης μέρας μετά την περίοδο και περιλαμβάνει λήψη προσωπικού και οικογενειακού ιατρικού ιστορικού, επισκόπηση και ψηλάφηση των μαστών. Επειδή όμως ένα εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι της έγκαιρης διάγνωσης του καρκίνου του στήθους είναι η αυτοεξέτάση, ο γυναικολόγος σας θα φροντίσει να σας τη διδάξει. Μία φορά το μήνα, λοιπόν, εντάξτε την αυτοεξέταση για λίγα μόνο λεπτά στο πρωινό σας πρόγραμμα. Έτσι θα εξοικειωθείτε καλύτερα με το σχήμα και την εμφάνιση του στήθους σας, θα εντοπίζετε πολύ εύκολα τις όποιες αλλαγές και θα απευθυνθείτε έγκαιρα στον γιατρό σας προλαμβάνοντας κάποιον καλοήθη ή κακοήθη όγκο.

Συμπτώματα που πρέπει να σας ανησυχήσουν
Οι περισσότερες γυναίκες με καρκίνο του μαστού αντιλαμβάνονται μόνες τους (συνήθως κατά τη διάρκεια της αυτοεξέτασης) ένα από τα παρακάτω συμπτώματα και αναζητούν ιατρική συμβουλή:

- Ψηλαφητό μόρφωμα στους μαστούς ή τη μασχάλη.
- Πάχυνση του δέρματος του μαστού.
- Πόνος ή δυσφορία.
- Οίδημα ή/και ερυθρότητα του δέρματος.
- Δέρμα με όψη φλούδας πορτοκαλιού.
- Τράβηγμα (εισολκή) της θηλής.
- Έκκριμα (συνήθως αιμορραγικό) από τη θηλή.
- Σε προχωρημένες καταστάσεις είναι πιθανή η εκδήλωση πόνου στα οστά, επίμονου βήχα ή δύσπνοιας.

Σωστές οδηγίες
Κάτω από το ντους, μπροστά στον καθρέφτη ή ξαπλωμένες στο κρεβάτι σας παρατηρήστε προσεκτικά το στήθος σας. Πάντα πρέπει να χρησιμοποιείτε το αντίθετο χέρι για να ψηλαφίσετε κάθε μαστό, δηλαδή το δεξί για τον αριστερό μαστό και το αντίστροφο. Φροντίζοντας τα δάχτυλα σας να είναι ενωμένα και τεντωμένα, εξετάστε κάθε μαστό με κινήσεις κυκλικές, απαλές και επαναλαμβανόμενες. Στη συνέχεια τσιμπήστε τις θηλές για να ελέγξετε αν υπάρχει κάποιο έκκριμα και ψηλαφήστε τις μασχάλες για τυχόν εξογκώματα. Ενημερώνετε αμέσως το γιατρό μας για οποιοδήποτε πόνο, αλλαγή ή ανωμαλία εντοπίσετε στο στήθος σας κατά την αυτοεξέταση αλλά και γενικότερα. Εκτός από τη μηνιαία αυτοεξέταση, το πρόγραμμα φροντίδας του στήθους σας πρέπει να περιλαμβάνει ένα ετήσιο τσεκάπ αλλά και μαστογραφίες, τη συχνότητα των οποίων θα προγραμματίσει ο γυναικολόγος σας.
Παράλληλα :

- Αποφύγετε να πάρετε βάρος μετά την εμμηνόπαυση.

- Τρώτε φρούτα, λαχανικά και ελαιόλαδο! που, βάσει μελετών, δρουν προστατευτικά.

- Ακολουθήστε διατροφή φτωχή σε λιπαρό και γενικότερο τρόπο ζωής χωρίς άγχος.

- Μην πίνετε πάνω από 1 ποτήρι αλκοόλ την ημέρα.

- Καθυστερήστε την πρώιμη εμμηναρχή στα κοριτσάκια με άσκηση και αποφυγή της αύξησης του σωματικού τους βάρους στην προεφηβική ηλικία και στην αρχή της εφηβείας.

- Γυμναστείτε, ιδίως στη νεαρή ηλικία, γιατί υπάρχουν ενδείξεις πως η άσκηση προστατεύει μειώνοντας τα επίπεδα των οιστρογόνων.

- Είστε 35 ετών και άνω; Κλείστε ραντεβού! για μαστογραφία. Το ταμείο σας την καλύπτεί και ο μαστογραφικός έλεγχος μειώνει τον κίνδυνο θανάτου από τη νόσο κατά 20%.

Μαστογραφία: η απαραίτητη
Ο καρκίνος του μαστού σε ένα ποσοστό 25% δεν παρουσιάζει κανένα σύμπτωμα και η διάγνωση του γίνεται τυχαία κατά τη μαστογραφία ή αλλιώς ακτινογραφία του μαστού. Παρά το λόγο αυτό, από την ηλικία των 35 χρόνων και μετά η μαστογραφία πρέπει να γίνεται προληπτικά κάθε χρόνο και να συμπληρώνεται με κλινική εξέταση-ψηλάφηση και με υπερηχογράφημα, αν αυτό είναι αναγκαίο. Στο μέλλον ίσως η μαστογραφία δώσει τη θέση της σε εξετάσεις που θα στηρίζονται σε βιολογικά ή γενετικά δεδομένα, αλλά για την ώρα ό,τι πιο πρόσφατο στο μαστογραφικό έλεγχο αποτελεί η μαγνητική μαστογραφία (MRI). Προσέχουμε... για να μην έχουμε!

Ωραία τα λέει...

2006-10-11T13:21:00.000+03:00

Πολοί από τους web serfers τον ξέρετε, για όσους δεν... κάντε μια επίσκεψη, αξίζει.
www.nylon.gr

Υπάρχει ελπίδα?

2006-10-05T13:07:00.000+03:00

Το διάβασα και δεν το πίστευα. Με αφορμή το προσχέδιο του ετήσιου κρατικού προϋπολογισμού η εφημερίδα "Ναυτεμπορική" www.naftemporiki.gr ανέφερε τους σημαντικότερους λογαριασμούς του προϋπολογισμού. Το 42% λοιπόν του προϋπολογισμού (επαναλαμβάνω το 42%) αφορά τις αμοιβές των υπαλλήλων και συνταξιούχων του Δημοσίου... Άλλο ένα 19% περίπου αντιστοιχεί σε ασφάλιση & περίθαλψη (των δημ. υπαλλήλων προφανώς &amp; συνταξιούχων) και ένα 19% και πάλι αφορά τόκους δανείων της χώρας. Έμεινα άφωνος. Αν έχω καταλάβει καλά αυτή η χώρα πορεύεται και λειτουργεί με το 20% του προϋπολογισμού. Αν είναι όντως έτσι τα πράγματα τότε η κατάντια μας είναι απόλυτα φυσιολογική, για να μην πω ευτυχώς που είμαστε μόνο τόσο χάλια. Φυσικά θα μου πει κάποιος να μην τα θέλω όλα δικά μου, τα κράτος πρόνοιας της χώρας μας είναι το τελειότερο μακράν και σε όποια υπηρεσία και να μπείς δεν προλαβαίνεις να ζητήσεις κάτι και σε έχουν εξυπηρετήσει δύο υπάλληλοι μαζί, με χαμόγελο και πολύ καλή διάθεση. Εξάλου έχει αλλού πολύ χειρότερα, η Ινδία, το Πακιστάν, η Ρουάντα, το Τόγκο. Να γελάσω, να κλάψω ή να πάρω τα μάτια μου και να φύγω?

To write or not to write.

2006-10-04T15:04:00.000+03:00

Να γράψεις ή να μην γράψεις?
Αν και δημιουργήθηκε το blog αυτό εδώ και αρκετό καιρό, δεν πήρα την απόφαση να γράψω. Θέλεις το κομπλάρισμα που νιώθω όταν βλέπω τόσα εξαίρετα κείμενα σε άλλα blogs, θέλεις που δεν έχω αποφασίσει τι ύφος θέλω να έχει αυτό το blog, θέλεις το φορτωμένο μου πρόγραμμα, το όλο θέμα είχε παγώσει.
Θα μου πεις βέβαια "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα, άμα δεν θέλεις να γράψεις ή δεν μπορείς τότε... ΜΗΝ ΓΡΑΦΕΙΣ". Και εγώ όμως θα σου απαντήσω ρε αυθάδικο κωλόπαιδο πως έρχονται στιγμές που έχεις φορτώσει άσχημα με αυτά που βλέπεις και ζεις και θέλεις κάπου κάπως να εκτονωθείς.
Οδηγάς στον δρόμο και στο φανάρι σου χώνονται δυό τρεις καραγκιόζηδες από την εσωτερική-εξωτερική ή από όπου μπορούν να χωθούν και έχουν την απαίτηση να τους κάνεις χώρο να περάσουν πρώτα αυτοί.
Ανοίγεις την τηλεόραση και βλέπεις τον ΝΟΜΑΡΧΗ (ένας είναι ο Νομάρχης) και σου γυρίζουν τα μυαλά ανάποδα.
Τέλος πάντων, θα δούμε που θα πάει αυτή η ιστορία με το blog.
Για την ώρα την κάνω για να δω το νεογέννητο ανιψάκι μου!!!
Άλλος ένας που θα μπλέξει σε αυτή την τρελοχώρα...

Here comes the spring

2006-03-15T15:59:00.000+02:00

Go out and welcome the spring!!!